Οι προτάσεις της Νέας Δημοκρατίας κινούνται εντός ενός ορθού τρόπου σκέψης για την αντιμετώπιση της κρίσης. Ωστόσο, κάτι λείπει. Σαν να μας έχουν σερβίρει τη σαλάτα και να έχουν ξεχάσει να βάλουν στο τραπέζι το κυρίως πιάτο. Όλα όσα είπε ο κ. Σαμαράς πρέπει να γίνουν. Το ερώτημα είναι ποιος θα τα υλοποιήσει. Δεν υπάρχει άλλος χρόνος στην κλεψύδρα κι η στείρα αντιπαράθεση δεν οδηγεί σε γόνιμα εδάφη.
Ας πούμε, λοιπόν, ότι γίνονται εκλογές και τις κερδίζει η Νέα Δημοκρατία. Πέρα από το γεγονός ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο δεν προκύπτει ούτε καν ως σενάριο από τις μέχρι στιγμής δημοσκοπήσεις, ας το δεχτούμε για την οικονομία της συζήτησης. Γίνονται, λοιπόν, οι εκλογές και αναλαμβάνει η κυβέρνηση Σαμαρά. Δεν θα θέλουν οι άνθρωποι 30 – 40 μέρες να ενημερωθούν για τα θέματα του υπουργείου τους; Αν προσθέσουμε και τις 30 μέρες του προεκλογικού αγώνα, τότε φτάνουμε αισίως στις 60 μέρες αδράνειας. Και πιστεύει κανείς ότι υπάρχουν άλλα περιθώρια για καθυστερήσεις; Έστω και για μία ημέρα;
Ασφαλώς και δεν μπορεί ο κ. Σαμαράς να πάρει την πρωτοβουλία για τη δημιουργία ενός κυβερνητικού σχήματος εθνικής ενότητας. Η πρωτοβουλία ανήκει εξ ορισμού στον κ. Παπανδρέου (ΣΗΜ: Καλό είναι να μην βιαστούν πάλι να λοιδορήσουν τις προτάσεις Σαμαρά για την Οικονομία, όπως έκαναν την προηγούμενη φορά). Αλλά και ο κ. Σαμαράς δεν πρέπει, κατά την ταπεινή μας άποψη, να απορρίπτει δίχως δεύτερη σκέψη το ενδεχόμενο της συνεργασίας.
Δεν μπορούμε, πάντως, να καταλάβουμε γιατί δεν τους αρέσει το ομαδικό παιγνίδι. Σαν να μην έχουν ακούσει καν την παραβολή του Ιησού με τα αδέλφια που κλήθηκαν να σπάσουν ανεπιτυχώς ένα δεμάτι από ξύλα, όταν νωρίτερα έσπαγαν με ευκολία ένα – ένα τα κλαδιά...
Το κυρίως πιάτο, λοιπόν, για τη συγκεκριμένη περίοδο δεν είναι τόσο οι προτάσεις όσο το γενικότερο πολιτικό κλίμα. Όχι ότι τις απαξιώνουμε. Κάθε άλλο. Ο κ. Σαμαράς είπε αυτονόητα πράγματα. Άλλωστε, η αύξηση της φορολογίας απέφερε λιγότερα έσοδα στα δημόσια ταμεία και στραγγάλισε την κίνηση στην αγορά. Ήταν κάτι που επισημάνθηκε απ’ όλους τους ανθρώπους της αγοράς με το που η κυβέρνηση ανακοίνωσε την αύξηση των φόρων. Όπως και οι θέσεις που εξέφρασε ο κ. Σαμαράς για τη ΔΕΗ και τις άλλες ΔΕΚΟ είναι ξεκάθαρες και κατανοητές. Ωστόσο, δεν μας... ενθουσίασαν.
Είναι αναγκαίο να υπάρχουν προτάσεις, αυτή είναι η ουσία της πολιτικής. Ίσως οι προτάσεις του κ. Σαμαρά μας φάνηκαν σημαντικές, ακριβώς επειδή υπάρχει γενική έλλειψη προτάσεων. Από την άλλη, όμως, δεν ακούσαμε και κάτι πρωτότυπο. Τόσο πολύ που είχε διαφημιστεί αυτή η κίνηση, περιμέναμε κάτι περισσότερο. Μία έκπληξη. Κάτι που θα άλλαζε ευχάριστα την ημέρα μας. Κάτι που θα δημιουργούσε μία ελπίδα για το αύριο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου